Breaking

தேநீரின் துவக்கம் பற்றியும், ஆதாரங்களும் கலந்த கதைகள் பற்றி அறிவோம்.





சீன பேரரசர் ஷென் நாங் தற்செயலாக தேநீரை கண்டுபிடித்ததாக நம்பப்படுகிறது. தோட்டத்தில் தண்ணீரை கொதிக்க வைத்தபோது, ஒரு தேயிலை மரத்தின் இலை அந்த பாத்திரத்தில் வந்து விழுந்தது. அந்த நீரை பருகிய பேரரசருக்கு, அதன் சுவை மிகவும் பிடித்துப்போனதால், அதை பற்றி ஆராய்ச்சி மேற்கொண்டார். அதன் மருத்துவ குணங்களை பற்றியும் கண்டறிந்தார் என்று கருதப்படுகிறது.

தென்மேற்கு சீனா, திபெத், வட இந்திய பகுதிகளில் தேயிலை செடி முதலில் தோன்றி இருக்கலாம். இந்த பகுதிகள் முழுவதிலும் பயணம் செய்த சீனவணிகர்கள், இங்கு பொதுமக்கள், தேயிலைகளை மருந்தாக கருதி மெல்வதை கண்டனர்.1823-ல் அசாமில், காமெல்லியா சின்னென்சிஸ் வகை தேயிலை செடியை ராபர்ட் புரூஸ் என்ற ஸ்காட்லாந்தியர் கண்டுபிடித்தார். அதன்பின், ஆங்கிலேயர்கள் வணிகரீதியான தேயிலை தோட்டங்களை இந்தியாவில் ஏற்படுத்தினார்கள். மணிராம் திவான் என்ற உள்ளூர் வியாபாரி, புரூஸை சிங்போ இன மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்தினார். அவர்கள் தேநீர் போன்ற பானத்தை பருகுவதை கண்டார். சிங்போ மக்கள், ஒரு வகை காட்டுச் செடியின் இலைகளை பறித்து, வெயிலில் அவற்றை காய வைத்து, பிறகு மூன்று இரவுகள் பனியில் அவற்றை வைத்தனர். பின்னர் ஒரு மூங்கில் குழாயில் வைத்து, அவற்றின் சுவை கூடும் வரை புகை போட்டனர். அதன் டிக்காசனை சுவைத்து பார்த்த புரூஸ், அது சீன தேயிலை போல இருந்ததை கண்டறிந்தார். 1830-ல் அவர் காலமான பிறகு, அவரின் சகோதரர் சார்லஸ் இதை முன்னெடுத்தார். சீன தேயிலையை விட இந்த தேயிலை ரகம் வேறு வகையாக இருப்பதை கண்டு, இதற்கு அசாமிக்கா என்று பெயரிட்டார்.



உலக தேயிலை வணிகத்தில் சீனாவின் ஏகபோகத்தை உடைக்க விரும்பிய கிழக்கிந்திய கம்பெனி, இந்தியா உள்ளிட்ட பிரிட்டனின் காலனி நாடுகளில் தேயிலையை பயிரிட தொடங்கியது. இதற்காக சீன ரக தேயிலை விதைகள், இந்தியா, இலங்கை உள்ளிட்ட காலனி நாடுகளுக்கு கடத்தி வரப்பட்டன. அங்கு வணிகரீதியாக அவை சோதிக்கப்பட்டன. பல வருட கடும் முயற்சிகளுக்கு பின், 1837-ல் மேல் அசாமின் சாபுவா பகுதியில் வணிகரீதியான முதல் தேயிலை தோட்டம் ஏற்படுத்தப்பட்டது.

சுக்கு மல்லி காபி, துளசி கசாயம் போன்ற பல வகை பானங்களை மருத்துவ காரணங்களுக்காக பயன்படுத்திய தென் இந்தியர்கள், இன்று காபி மற்றும் தேநீரை தினமும் அருந்துகிறார்கள்.


No comments:

Powered by Blogger.