Breaking

பதவியோ, செல்வமோ ...உதவி மட்டும் தேவை...சிறுகதை



காட்டுக்குள் இருந்து வழி தவறி வந்த ஒரு புலி, எப்படியோ அந்த பன்னாட்டு நிறுவனத்தின் ஒய்வு அறைக்குள் நுழைந்து விட்டது. 

ஆளரவத்தில் அரண்டு மிரண்டுபோன புலி, அந்த கழிவு அறையின் இருட்டு மூலையில் பதுங்கிக் கொண்டது. 

மூன்று நாட்கள் மூச்சு காட்டாமல் இருந்த புலிக்கு, பசி வயிற்றைக் கிள்ளியது. நாலாவது நாள்...

பசி தாங்க முடியாமல் ஒய்வு அறைக்குள் தனியாக வந்த ஓர் ஆளை அடித்துச் சாப்பிட்டது. அவர், அந்த நிறுவனத்தின் உதவி மேலாளர்..

அவர் 'காணமல் போனதைப்பற்றி அலுவலகத்தில் யாருக்கும் கவலை இல்லாததால், எந்த அதிர்வு நிகழ்வும் இல்லை. 

பயப்படும்படி எதுவும் நிகழவில்லை என்பதால் இரண்டு நாட்கள் கழித்து, இன்னும் ஒரு நபரை அடித்துச் சாப்பிட்டது புலி. அவர், அந்த நிறுவனத்தின் மேலாளர்... 

யாரும் அவரைத் தேடவும் இல்லை, காணவில்லையே என்று பதறவும் இல்லை. (சொல்லப்போனால் அவர் அலுவலகத்தில் இல்லையே என்று மகிழ்ச்சி அடைந்தவர்கள்தான் அதிகம்!)

அடுத்த நாள், நிறுவனத்தின் உதவி தலைவரை ஏப்பம் விட்டார் புலியார். நிறுவனத்தில் குண்டூசி விழுந்த சலனம்கூட இல்லை. 

இதனால் குளிர்விட்டுப்போன புலி, நாம் வசிக்க ஏற்ற இடம் இதுதான் என்று தீர்மானித்தது.. 

அடுத்த நாள் பசிக்கவே இல்லாவிட்டாலும்,சும்மா இருக்கட்டுமே என்று ஒருத்தரை அடித்து மூர்ச்சை ஆக்கி, தனக்குப் பக்கத்தில் வைத்துக் கொண்டது..
.
அவர் காபி கோப்பைகளைக் கழுவ வந்த அந்த அலுவலகத்தின் பியூன். 

காபி வாங்கச் சென்ற பியூனைக் காணவில்லை என்று மொத்த அலுவலகமும் அல்லோலப்பட்டு, தேடுதல் வேட்டையைத் துவங்கியது. 

அடுத்த பத்தாவது நிமிடத்தில்,ஒய்வு அறையில் மூர்ச்சை ஆகிக் கிடந்த பியூனையும், தொடர்ந்து புலியையும் கண்டு பிடித்து விட்டார்கள். 

புலியை அடித்துத் துவைத்து, கூண்டுக்குள் அடைத்து மிருகக்காட்சிசாலைக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள்!

உங்களுக்கான ‘’நட்பு அல்லது மரியாதையை’’ நிர்ணயிப்பது உங்கள் ‘’பதவியோ, செல்வமோ’’ கிடையாது. 

நீங்கள் மற்றவர்களுக்கு எவ்வளவு உதவியாக இருக்கிறீர்கள் என்பதைப் பொறுத்தது அது..

No comments:

Powered by Blogger.